Hans van den Boogaard
     

Geboren 1948 te Nijmegen.

Kreeg zijn opleiding aan de akademies voor beeldende kunsten in Utrecht en Arnhem.

Exposities in 1998 en 2000 in galerie Eewal in Leeuwarden.

Hij tekent met oliepastel en droge pastel fantastische ruimten op papier. In sommige tekeningen is de ruimte vooral uit architectonische elementen opgebouwd. Galerijen en gangen, gewelven en koepels rijgen zich onafgebroken aaneen.

In andere tekeningen werkt hij meer met de bouwstenen van de natuur. Met hellingen en ravijnen die een eigen beweeglijkheid hebben. Soms vervalt het onderscheid tussen architectuur en natuur volledig. Het landschap is voor van den Boogaard nooit een op zich staand gegeven. Het vergt de aanvulling van de ervaring van de kijker. De ogen die het ontdekken, kleuren en vormen dat landschap vanuit eigen stemmingen en behoeften. Ze structureren en geven antwoord.


h vd b


Zelf is van den Boogaard kijker en maker tegelijk. tijdens het tekenen poog ik de afstand tussen mij en de tekening op te heffen. Ik ben daar, op die plek op dat moment. Het tekenen is het rondtrekken door het onbekende. Verdwalen, De weg weer terugvinden. Het voortgaan en zoeken naar en ordening.

 

 

Hans van den Boogaard


De ruimten die Hans van den Boogaard oproept zijn onmetelijk. Zijn constructies zijn transparant, alsof ze geweven zijn uit vederlicht materiaal. bergen zijn ruw en voortdurend in wording. de aardbodem scheurt.



Veel is onlogisch vanuit de regels van het perspectief en alles is van een grensloze gelaagdheid. Het is enkel de beweging van het zoeken zelf, die hem hier houvast biedt.

Voor de kunstenaar zijn tekenen en zoeken een. De plek wordt herbergzaam, doordat hij er al scheppend vertoeft. Ook anderen kunnen zich via de tekening in deze wereld begeven. Langs lijnen en vlakken dwalen en daardoor een persoonlijk landschap van de geest verkennen.